40!

Tak też zrobiłam, pomodliłam się i poszłam spać.

- Zuza wstawaj!- krzyknęła Zosia.

Szybko wstałam, pobiegłam do łazienki wzięłam szybki prysznic, wysuszyłam włosy, ubrałam się i poszłam do kuchni złapałam kanapkę i łyk kawy od Ricka. Z kanapką w ręce pobiegłam od pokoju po plecak. Chwyciłam go, zarzuciłam na plecy, dałam szybkiego buziaka mamie i siostrze, wciągnęłam buty na nogi i zbiegłam na dół, gdzie w aucie czekali na mnie.

- Co wam się śniło?- zapytałam kończąc kanapkę, jednocześnie wiążąc buta.

- Nie pamiętam, chyba, albo na pewno Malik.- powiedziała Klaudia.

- Wiedziałam Klaudia! Mi też się śnił Malik. Przyjechał do Polski. Filip a tobie?

- Jakieś głupoty…- powiedział.

Po chwili byliśmy pod budynkiem szkoły.

- O której kończysz?- zapytał Rick, gdy wychodziłam z auta.

- 14.3O

- Jak coś to dzwoń, będę się kręcił w okolicy.

- Ok.!- rzuciłam i razem z przyjaciółmi weszliśmy do szkoły.

W szkole byłam bacznie obserwowana.

- Powiedz mi jak zmieni się moje zachowanie, czy coś…- powiedziałam do Klaudii.

- Ok.

- Zobacz jak oni na mnie patrzą…- wyszeptałam przyjaciółce do ucha.

Tego dnia byłam pod totalnym odstrzałem!

Siedziałam na ostatniej lekcji i już nie mogłam się doczekać kiedy pobiegnie do końca.

- Czy ktoś chce przygotować na jutro lekcje z muzyką?- zapytała nauczycielka angielskiego.

- Ja i Zuza możemy!- wyrwała Ola.

- Zuzia zrobicie to?- zapytała.

- My? Znaczy tak możemy. Ile ma być piosenek?

- Ile chcecie…

- W porządku.

I zadzwonił długo wyczekiwany przez wszystkich dzwonek.

Szybko spakowałam i rzuciłam się do wyjścia.

- Zuzia, proszę zostań! Chcę z tobą porozmawiać!- usłyszałam.

Tylko nie to! Przecież to już ostatnia lekcja a w dodatku nie mam ochoty rozmawiać z nauczycielką...