37

- Proszę, opowiem wam coś!

- Na pewno?

- Tak.

- To idziemy.

Weszliśmy na górę, usiedliśmy w dużym pokoju. Jak zawsze wersalka stała pusta a my wszyscy leżeliśmy na dywanie.

- Co chcecie zobaczyć?

- Filmiki, zdjęcia… ale masz wszystko opowiadać.

- To jest z NYC, mój apartament. Tutaj była ogromna łazienka, a tutaj nieziemski taras.- mówiłam i przerzucałam zdjęcia w komputerze.

- Pokaż im zdjęcia z Secret Bieber Hill.- powiedział Rick.

- Co?

- No to miejsce na wzgórzu, piknik, kurczak, żelki…

- A tak już pamiętam!

- To jest tzw. Secret Bieber Hill.

- Jak pięknie!- zachwycała się Klaudia.

Oglądaliśmy  te zdjęcia i oglądaliśmy aż w końcu przyszła Zosia.

- Co robicie?

- Zdjęcia oglądamy…

- Co na obiad?

- Nie wiem, mamy jeszcze nie ma…

- Jesteście głodni?

- No my zaraz idziemy, do domu na obiad…

- Nie zjecie z nami?

- Ja muszę naprawdę lecieć, bo już mama dzwoniła.- powiedziała Klaudia.

- A ty Filip?- zapytałam.

- W sumie to mogę zostać.

- Rick na co masz ochotę?- zapytałam.

- Może chińskie jedzenie?

- Idealnie, miałam nadzieję, że to zaproponujesz…

Pojechaliśmy do restauracji chińskiej. Usiedliśmy przy stoliku w ogrodzie. Zamówiliśmy jedzenie i czekaliśmy.

- Cieszę się, że już jesteś.- powiedziała Zofia.

- Dzięki, dobrze, że chociaż ty.- zaśmiałam się i popatrzyłam na Filipa.

- Ja też się bardzo cieszę.- powiedział szybko.

Uffff! Odetchnęłam z ulgą. Mój przyjaciel powiedział, że tęsknił, znaczy nie wiem czy to z grzeczności, czy toteż z innego. Mimo wszystko zrobiło mi się bardzo miło, że tak powiedział. Zjedliśmy, wzięliśmy jeszcze tylko jedzenie na wynos dla rodziców i wróciliśmy do domu.

- Widziałaś tych ludzi?- zapytał Filip, kiedy siedzieliśmy u mnie w pokoju oglądając jakiś film.

- Których?

- No jacyś fotoreporterzy chyba, jak wychodziliśmy z restauracji.

- No może…- powiedziałam, ale tak naprawdę go nie słuchałam, byłam zajęta oglądaniem filmu.

Kiedy film się skończył i zaczęło zachodzić słońce, poszłam odprowadzić swojego przyjaciela...