36

Kiedy dopchaliśmy się i wreszcie weszliśmy do budynku, poszliśmy do sekretariatu.

- Tylko szybko, za 1o minut zaczyna się.- powiedział Filip.

- Dzień dobry.

- Ooooo, Zuzia!

- Tak, tak, proszę nie udostępniać nikomu moich danych, świadectw, niczego.- powiedziałam.

- Oczywiście, przecież to naturalne, poza tym oni już tu byli, ale niczego się nie dowiedzieli.

- Dziękuję, muszę już lecieć, bo zaraz się zaczyna.

Poszliśmy tam gdzie miało się wszystko odbywać. Usiedliśmy jak najdalej, ale i tak robiono mi zdjęcia.

Po zakończeniu apelu, podszedł do mnie dyrektor.

- Nasza szkoła będzie sławna.- powiedział i zaśmiał się.

Ja również się zaśmiałam, miałam nadzieję, że nie zauważył z jaką sztucznością to zrobiłam.

W drodze do auta zaczepiło kilkadziesiąt osób.

- Możesz zatrzymać się przy tym sklepie?- zapytałam.

- Po co?

- Żelki.- powiedziałam z zaciśniętymi zębami, bo trochę bałam się jego reakcji.

- Dobra, ale zatrzymamy się na stacji, bo muszę zatankować a żelki też tam są.

Klaudia, Filip i ja wybiegliśmy szybko i ruszyliśmy do półek ze słodyczami. Kiedy dokonywaliśmy wyborów, kilka osób śledziło nas z telefonami i nagrywało.

Wybraliśmy kilka produktów i poszliśmy do kasy, gdzie czekał już na nas ochroniarz.

- 5o złoty.- powiedział sprzedawca.

- Niech pan policzy razem z benzyną z czwórki.- powiedziałam.

Rick wyjął kartę i nią zapłacił.

Potem pojechaliśmy do domu.

- No chodźcie na górę!- powiedziałam do przyjaciół.

- Nie no już pójdziemy do domu…

- Proszę, opowiem wam coś!

- Na pewno?

- Tak.

- To idziemy...